مرا
می بری مرا
می برد مرا
در باد
به کجا می بری مرا
به زمین در صحرا می کوبد مرا
در پی رقصیدن مرا
به روی خاک می اندازد
مرا به خاک می مالد
به انتظار سراب
روبروی آب مرا
به سراب می برد مرا
به یاد و از یاد
می برد مرا
در باد به کجا می برد مرا
به بوی گیسوی او می برد مرا
روبروی او می گذارد مرا
زیر پاهایش به خاک چنگ می زنم
در باد مرا از یاد
می برد در خاک مرا.
شعر از: بامداد
عکس از: فرنود




















/images/rss_blog.gif)
/images/rss_comments.gif)
/images/valid_xhtml11_80x15_2.png)
/images/ppective.png)
/images/get_wordpress_80x15_2.png)
/images/get_firefox_80x15.png)